Ortaokul şapkası

0
Ortaokul şapkası

Çocukluk hatıralarını yaşadığınız yeri seversiniz. Hiçbir Kuşadalı dünyanın en güzel şehri kabul edilen Paris’i Kuşadası kadar sevebilir mi? İsterse dünyanın en güzel şehri olsun, aranızda bir bağ oluşmaz. Hani çocuğu çok güzel olmasa bile yeryüzünde en güzel çocuğun kendi çocuğu olduğunu benimseyen anne-babaya benzeriz.
Kuşadası hasretini ne zaman anlarız?
Kuşadası’ndan uzaklarda bize Kuşadası’nı çağrıştıran en küçük bir hususu gördüğümüzde birden içimizde Kuşadası hasreti depreşir. Bu bir zeytin ağacı olur, denizin koynunda sessizce yatan bir deniz kestanesi olur, Kuşadası plakalı bir otomobil olur.
Sanki beyninizdeki hatıraları saklayan sihirli kutu bir anda açılır, gözünüzün önüne Kuşadası’na ait binlerce renk bir anda saçılır.
Hepinize olmuştur. Kuşadası dışındayken, size Kuşadası’nı hatırlatacak bir şeyle karşılaştığınızda Kuşadası’nı ne kadar özlemiş olduğunu anlarsınız…
Sonradan Kuşadası’na yerleşip, doğma büyüme Kuşadalılardan fazla kendini Kuşadası’na ait hisseden ve seven yok mu?
Olmaz olur mu…
Onlardaki şairane bir ruhtur. Tutkudur. Kuşadalı olmanın reankarnasyonudur.
Yeni nesiller eskiden ortaokula gitmenin alamet-i farikasının başlardaki bu şapka olduğunu bilmezler. Mavi renkte kumaştan,siyah siperlikli, alınlığında çelenkli ay yıldız olan, kimi zaman yağmurdan korunmak için üzerine naylondan kılıf geçirilen güzel günlerin bir hatırasıdır.
O dönemi yaşamış pek çok insan hala bu şapkaları evlerinin müstesna bir köşesinde gençliğine ait bir hatıra olarak saklar. Arada sırada o şapkayı çıkarıp bakar. Çoğumuz onların gördüğü o hülyalı hatıraları fark edemeyiz. Çünkü o basit bir şapka değil, hiç geri dönülmeyecek çocukluğa ait bir zaman makinesidir; içine girilir ve çocukluğa geri gidilir.
1961-1962 dönemi Kaya Aldoğan Ortaokulu 2. Sınıf öğrencileri…
Kuşadası’nın en sevilen, en sayılan öğretmenlerinden Sevil ve Yaşar Altaş ile birlikte…
Öğrencilerin hepsi o yıl 13 yaşındaydılar. Şimdi 68 yaşındalar… Zaman değirmeninde öğütülen ömürlerden geriye hep böyle güzellikler kalıyor.

Kaynak : Kuyeta Kuşadası

Fotoğraf: Fehime Oğuz Özyağcı arşivi.
Fehime ablamıza teşekkürlerimizle

Bir Yorum Yazın

Lütfen yorumunuzu girin!
Lütfen adınızı buraya girin